Peggy Eras

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Peggy Eras

 

 

Goudwespmeent 76
1218 GS Hilversum

www.peggyeras.nl

“Stenen zijn net mensen, je moet ervan houden”.

Peggy wil altijd creëren en houdt ervan om bezig te zijn met haar handen, ongeacht het materiaal. Haar voorkeur gaat uit naar steen en het handmatig hakken. Ze houdt ervan om tijdens het hakken de weerstand van de steen te voelen. Deze fascinatie voor steen kwam niet direct bij haar op. Ze heeft negen jaar schilderlessen gehad, maar ze is eigenwijs. Bij schilderen moet je bovenaan beginnen, maar ze wilde liever beneden beginnen. Haar leraar raadde haar aan om te gaan beeldhouwen. Dat is ze gaan uitproberen en daarna heeft ze nooit meer geschilderd.

Ze experimenteert met verschillende materialen, zoals plexiglas, messing en kunststoffen. Tijdens haar workshops en lessen laat ze haar cursisten ook stoeien en experimenteren met materialen en vormen. Ze wil met het materiaal steen iets uitdrukken. Als iemand hetgeen erin ziet dat ze voor ogen had, maakt dat haar gelukkig. Mensen laten genieten van wat ze maakt. “Iemand die precies hetzelfde gevoel heeft bij het beeld, dat is gewoon kicken!” Ook vindt ze het interessant als mensen er totaal iets anders in zien; dat zet aan tot denken.

Als ze al haar energie heeft gelegd in het maken van een beeld, is ze even helemaal leeg. Dan kan ze even niks meer met steen. Ter afwisseling gaat ze installaties bouwen, gemaakt van afvalmateriaal en met veel kleuren. Ze moet iets tussendoor doen om energie te krijgen om een volgende creatie te maken. De installaties zijn bedoeld om een reactie uit te lokken. Ook het technische aspect hierbij vindt ze interessant: hoe blijft zoiets staan of hoe gaat het bewegen? Het vervaardigen zelf en het bezig zijn met materiaal vindt ze heel leuk. De afwerking daarentegen… Terwijl bij steen ze juist uitkijkt naar de afwerking. Dat vindt zij het interessantste van het werken met steen: “dat tijdens het polijsten alle aders en kleuren tevoorschijn komen.”

De laatste paar jaren is ze ook machinaal gaan beeldhouwen. Dat is heel anders dan met de hand hakken. Bij machinaal beeldhouwen wordt er uitgegaan van een concept. Ze richt zich op het lijnenspel of het minimalisme. Ze maakt haar werken van meerdere platen. De uitkomst lijkt simpel, maar er gaat veel werk in zitten.

Ze haalt haar inspiratie uit de wereld om haar heen. Ze ziet een voorwerp en dan kijkt ze niet naar wat het is, maar gewoon naar de vorm. Dit kunnen houdingen van mensen zijn of bewegingen. Haar inspiratie kan ook vanuit een woord ontstaan. Als er geen concept achter ligt, kijkt ze naar de vorm van de steen zelf. Op die manier wordt ze getriggerd om iets te maken. Uit een vierkant blok kan ze niets hakken; wel machinaal maar niet met de hand. Dat geeft haar totaal geen inspiratie. Ze zegt: “Dat wordt gewoon de sokkel.”

Haar handschrift herkenbaar laten zijn is een streven voor haar. Ze wil groei laten zien in haar werkproces. Ze werkt steeds minimalistischer dan vroeger. Ze houdt niet zo van realistische kunst. “Een beweging of een houding moet genoeg zijn om te zien wat het is.” Ze werkt niet vanuit een schets, maar alleen vanuit het materiaal bij het hakken. Tegenwoordig bedenkt ze bij het machinaal werken wel van tevoren hoe het er uit gaat zien. Over het hakken zegt ze: “Het is elke keer spannend. Het continu stoeien met je ontwerp en het gaandeweg aanpassen.” Ze wil niet van tevoren alles uitdenken, want dat is te beperkend voor haar. Ze wil liever gaandeweg creëren en het maakt haar niet uit hoe lang het duurt voordat het beeld af is.

 

 

Kleurenpracht

Bow 4

Man met vlieger