Eric Tiggeler

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Eric Tiggeler

Gabriel Metsulaan 16
1213 EW Hilversum

www.stadsstukken.nl

Tweemaal probeerde hij op de Rietveld Academie te komen en tweemaal werd hij afgewezen. “Eigenlijk maar goed ook, in de jaren ’80 vierde daar de conceptuele, abstracte kunst hoogtij en ik wilde liever figuratief bezig zijn.”

Hij was beter in taal en en studeerde af als neerlandicus. Eric (1961) werkt nu vier dagen per week als tekstredacteur bij het Taalcentrum van de Vrije Universiteit, daarnaast vervaardigt hij taalboeken en lesmethoden voor het onderwijs.Vijf jaar geleden sloeg ineens de vlam in de pan. Aanleiding was een wandvullend stadsgezicht van Parijs, in een Haags café. “Als ik ooit weer wil schilderen dan is het wel dit, stadsgezichten. Misschien niet zo groot maar ik wilde het toch eens proberen. Het leek alsof iets – dat je jaren hebt laten versloffen – ineens terugkomt en het voelt alsof het nooit is weg geweest. Ik dacht: daar geef ik dan maar aan toe.”

Gewapend met digitale camera gaat hij aan de wandel, zoekend naar objecten en nét vanuit een ‘ander’ gezichtspunt. Gebouwen, gevels, straten, soms de rommel van de stad. Níet op zoek naar het pittoreske, niet het schildergenieke. En vanuit die foto’s gaat hij thuis aan de gang. De voormalige kinderkamer doet dienst als atelier, op zijn vrije vrijdag is hij er bijna altijd te vinden.Zeer gehecht is Eric aan een groot ‘portret’ van kantoorgebouwen in de Amsterdamse Zuidas. “Ik ken deze straat beter dan de architect die het allemaal bedacht heeft…”

Altijd met acryl want voor olieverf is hij te ongeduldig: “Acryl is zó flexibel, je kunt er enorm mee experimenteren.” En vrijwel altijd op canvas, een enkele keer op een houten paneel zoals de boekenetalage van Frans Melk in Hilversum. Jarenlang fietste hij met zijn kinderen de Open Atelier-route. Dit jaar dacht ie: “ik ga het gewoon proberen.” De ballotagecommissie beoordeelde hem positief.

Opdrachten krijgt hij regelmatig. “Het is zó cool dat mensen het leuk vinden om tegen die gevels van mij aan te kijken. Het is toch de grootste eer als ik bij iemand boven de bank hang, dat geeft het gevoel dat je het niet voor niets doet.” Eén grote ambitie heeft ie nog wel: “ik zou nog wel een megadoek willen maken. Een soort Hilversums Panorama Mesdag. Zo’n project waarvoor je dan een jaar kunt uittrekken.”

Schilderen geeft hem voldoening: “het is als een cursus mindfulness, je komt in een ultieme staat van concentratie. En het is bovendien nog gezond ook, je staat, je loopt. Véél beweging en heel goed voor je hoofd.”

Choorstraat

Frans Melk

Broese