Mattijs Wolthaus

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Mattijs Wolthaus

Adres atelier: Moerbeilaan 52
1214 LX Hilversum

www.mattijswolthaus.nl

Beeldend kunstenaar Mattijs Wolthaus werd bij toeval kunstenaar. Tijdens zijn studie Nederlands, met afstudeerrichting Communicatie, begon hij met filmen. Na het afstuderen is hij daarin min of meer blijven hangen en werd hij cameraman en televisieregisseur in Hilversum. Een flink aantal jaren werkte hij daar, totdat het een te onrustig leven werd. ‘Ik was gewoon altijd van huis en toen er ook nog twee kinderen kwamen, wilde ik graag iets anders doen.’ Hij ging aan de slag bij diverse reclamebureaus. Maar toch miste hij ook daar een zekere autonomie in zijn werk. Om hier invulling aan te geven begon hij heel laagdrempelig met een tekencursus. Sinds de kleuterschool had hij niet meer getekend, maar hij bleek talent te hebben! Een paar jaar later meldde hij zich aan voor de Wackers Academie in Amsterdam en werd aangenomen.

Mattijs schildert voornamelijk verontrustende en eenzame landschappen, naar een eigen schoonheid. Het zijn stedelijke landschappen waarbij de fantasie van de kijker meteen alle ruimte krijgt. ‘Ik ben zelf helemaal geen eenzaam figuur zegt hij lachend, maar het intrigeert me.’ Zo schilderde Mattijs een hele serie landschappen met lege zwembaden. ‘Een zwembad associeer ik met iets prettigs, deze hoort niet leeg te zijn.’ Door deze leeg te laten probeert Mattijs een emotie op te roepen en de kijker te inspireren. Een leeg zwembad maakt een verhaal veel spannender. Zijn achtergrond bij de TV komt van pas tijdens het schilderen. ‘Ik ben getraind om te kijken naar wat een beeld spannend maakt. Schilderen is wel een totaal ander vak, dat ik beslist heb moeten leren op de academie’, zegt Mattijs.

In zijn schilderijen gebruikt hij vaak dezelfde kleuren. Zijn favorieten zijn afgeleide kleuren, zoals het zachtere geel en ook kiest hij vaak de kleur groen. Het kiezen ervan gaat geheel intuïtief. Zijn stijl van schilderen was voornamelijk realistisch, maar het afgelopen half jaar werkt hij veel meer gelaagd; hij laat elementen in zijn werk weg en gooit het door elkaar. Ook een verandering in zijn werk is dat hij soms weer een figuur toevoegt aan zijn werk. Mattijs schildert meestal wat zijn gevoel hem ingeeft, wel doet hij aan voorstudie. ‘Plaatjes die ik leuk vind, scheur ik uit boeken of print ik uit en daar maak ik collages van.’ Vervolgens tekent hij zijn collage na en de tekening wordt dan een schilderij. Hij gebruikt zijn tekeningen alleen om een voorstelling te maken; hoe het zou zijn als hij bepaalde elementen/figuren toevoegt of weglaat. Het is zelden zo dat hij zich vasthoudt aan de collage of tekening: Het is vanaf het begin tot het eind een zoektocht, waarbij er veel gebeurt tijdens het schetsen en nog meer gebeurt tijdens het schilderen.’

Een leidraad voor Mattijs is een citaat van kunstenaar Julian Schnabel. “Painting is more about reacting, than acting”. Oftewel, het gaat meer om het proces en dat je reageert op wat je doet dan dat je precies uit gaat werken wat je bedacht had in het begin.

Grafiek 2, Wolthaus

The compact system web

 

The original web

Ems Willems

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Ems Willems

Adres tijdens Open Atelierdagen
GATE 51, Noodweg 51, in de buurt van het vliegveld. Samen met anderen

Ems Willems op Facebook
Ems Willems op Instagram

Frozen Flowers

Bloeien. Verwelken. Vergaan. Dat is de levenscyclus van elke bloem. Ems Willems weet met haar Frozen flowers die fluïde fasen te laten stollen. Gevangen in het ijs vertellen haar bloemen ons het verhaal van hun kwetsbaarheid. Ems’ hoofdpersonen zijn verstilde, sensuele schoonheden die hun geheim langzaam prijsgeven.

Ragfijne, doorzichtige bloembladen. Een lampionnetje dat zich aan het ijs lijkt te willen ontworstelen. Een witte roos die haar bestemming heeft gevonden in de vorst. Een halfvergane kelk die verzinkt in het ijs. En telkens weer het spel van de piepkleine balletjes, fonteintjes en naaldjes van zuurstofbelletjes die iets lijken te willen zeggen. Er is veel te genieten voor bezoekers die houden van subtiele details. En voor liefhebbers van overweldigende kleurexplosies. Want ook bevroren blijven de kleuren krachtig.

Ems Willems is altijd al geboeid geweest door bloemen: ze ‘schildert’ met hun kleuren en texturen en speelt met haar modellen totdat ze het ideale perspectief gevonden heeft.  Om haar verhalen te vertellen gebruikt Ems fotografie in de puurste vorm, het licht is altijd natuurlijk.

Tijdens de Open Atelierdagen laat ze bloemen zien en abstract werk, waarin de individuele bloemen nog wel te herkennen zijn.
In het dagelijks leven in Ems grafisch ontwerper. Ze studeerde aan de Design Academy in Eindhoven.

Ems Willems, Kelk

Kelk

Sensual

Strawberry

 

Karin Welhuis

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Karin Welhuis

Adres atelier:
Curacaolaan 18a
1213 VK Hilversum

www.atelier2pk.nl

Nadat Karin Welhuis in 1992 afstudeerde aan de HKU in theatervormgeving ging zij werken op de kostuumafdeling van de Nederlandse Opera. Na vijftien jaar voor de opera te hebben gewerkt was ze toe aan een nieuwe uitdaging. Via een vriendin: Patritia Consenheim had ze klei ontdekt als medium. Ze werd zo gefascineerd door de mogelijkheden van dit materiaal dat ze haar baan opzegde en in Muiden een atelier/galerie begon samen met Consenheim, hier werkten zij anderhalf jaar samen. Gedurende deze periode maakte Welhuis kennis met verschillende technieken. Hoewel ze voortaan een ander materiaal gebruikte bleef ze de vruchten plukken van haar technische en creatieve achtergrond.

Nadat de samenwerking was beëindigd startte Welhuis haar eigen atelier in Hilversum, zij exposeert regelmatig in galeries en haar werk wordt gepresenteerd op beurzen. Door haar liefde voor alles wat met de zee te maken had, ontwikkelde ze een beeldtaal geïnspireerd door levensvormen uit het water, fossielen en schelpen. Haar werk bestaat o.a. uit schaalvormige objecten waar vaak repeterende elementen  aan zijn toegevoegd en vormen afgeleid van vislichamen. Met de schilder John Cees Smit startte zij het samenwerkingsverband: WELHUIS&SMIT.

In overleg met Smit maakt zij keramische vormen die vervolgens door hem gedecoreerd of gekleurd worden . Dit kunnen vrije vormen zijn maar eveneens  hebben zij samen gebruikskeramiek uitgevoerd o.a het servies voor restaurant Mijnheer van Loon, en  wandborden en –kommen. De  door hen vervaardigde keramiek exposeren zij regelmatig in combinatie met de schilderijen van Smit.

De ontwikkeling van amoebe-vis-amfibie-zoogdier-mens is het thema dat resulteerde in haar meest recente werk: de serie What If. Onlangs kocht Welhuis de mallen op van een bedrijf dat gespecialiseerd was in het vervaardigen van Victoriaanse porseleinen poppen. Welhuis giet deze elementen af . Met de aldus verkregen koppen en de lichaamsdelen gemonteerd op een eivormig lichaam stelt zij creaturen samen die een mutatie lijken van de mens. Het eivormig lichaam is een verwijzing naar het ei als basis van alle leven. Ze werkt de afgegoten onderdelen niet helemaal af, laat de gietnaden zichtbaar. Hiermee wil ze de maakbaarheid, reproduceerbaarheid van de onderdelen van een mens benadrukken zonder perfectie na te streven. De eerste objecten in deze serie waren wit en  niet gedecoreerd, de meest recente stap in haar ontwikkeling is het gebruik van kleur en de toevoeging van allerlei andere materialen dan klei: bontvachtjes, veren, rubber banden en tandenborstels

Gedurende het proces is  ze de diverse  onderdelen steeds speelser gaan gebruiken en krijgen de elementen een andere betekenis; armen bijvoorbeeld op een hoofd gemonteerd lijken daardoor hoorntjes. Ook in de houding van de aldus ontstane “mensen” is speelsheid nadrukkelijk aanwezig. Het streven van Welhuis is om een groep van ca. 30 figuren te vervaardigen en deze in een grote ruimte of tuin te exposeren.
In haar werk wil Welhuis commentaar geven op de maakbaarheid van de mens. Deze maakbaarheid lijkt een logisch gevolg van  en vervolg op de evolutie en op de behoeft van de mens om zichzelf te perfectioneren. Wat, als we kunnen doen met ons lichaam wat we willen? Hoe zou de volgende stap er dan uitzien en waar zou die ontwikkeling stoppen, zijn de vragen waar ze in haar meest recente werk een reactie op laat zien.

Dit en ander werk van Welhuis is te zien tijdens de expositie Art Hilversum in de weekenden vanaf 21 juni tot 30 juni op Curacaolaan 18A Hilversum. En gedurende die periode in het Hilversums Museum,

Frans van Viegen

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Frans van Viegen

 

Hyacintenlaan 41
1215 BA Hilversum

fransvanviegen.nl

De typering ‘fotografie’ is te simpel voor het werk van Frans van Viegen. Frans speelt met beelden, voegt ze samen, stapelt ze op, draait ze om, weeft ze tot een wandkleed, of spaart ze op tot een bonte verzameling die dan weer een nieuw geheel vormen. En die ene afbeelding kan ook nog eens veranderen als je er dichtbij of veraf staat, als je links of rechts of in het midden gaat staan.

Na 30 jaar voor een bank te hebben gewerkt werd het tijd voor iets anders. Een studie psychologie misschien? Het werd fotografie, en een studie aan de Fotoacademie in Amsterdam. De bedoeling was aanvankelijk ‘portretfotografie’,  maar door adviezen, toevalligheden en onvermoede talenten kwam Frans van Viegen als stagiaire terecht bij Geert Mul. “Zo’n oude stagiaire heb ik nog nooit gehad” was diens eerste reactie op zijn voorstel. Maar de stage werd het begin van een leerperiode die leidde tot interactieve fotografie, Interactive Narratives, zoals hij ze zelf noemt. Samen met Geert Mul ontwikkelde hij een groot aantal foto-projecten. Na de zogenaamde stage studeerde Van Viegen cum laude af als autonoom fotograaf, op een specialisatie waar zelfs de Academie nog nauwelijks docenten voor kende. Momenteel werkt hij veel samen met Ron Weijers die hem via 10dencegallery vertegenwoordigt bij tal van internationale tentoonstellingen.

Zijn inspiratie vindt Frans in dagelijkse dingen. Invalwerk in een wijnhandel kan zomaar een nieuwe serie prachtige foto-projecten opleveren. Foto’s van steden en gebouwen gebruikt hij graag.

Tijdens de Open Atelierdagen zal Frans exposeren in zijn eigen huis, waar elk kunstwerk een verhaal heeft. Ga kijken!

Ludek Tikovsky

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Ludek Tikovsky

Adres atelier
Meentwerf, Mierenmeent 122. Samen met anderen

www.tikography.com

Ludek Tikovsky (1963) is geboren en getogen in het voormalige Tsjechoslowakije, waar hij leefde in een kunstzinnige gezin. Vader fotograaf, oom schilderde en maakte grafische kunst. In 1987 emigreert hij naar Nederland. Zijn Tsjechische verleden heeft veel indruk op hem gemaakt. Hij is zich bewust van de vrijheid, die wij hier hebben. En kent de onderdrukking van het communistische regiem. Waar kunstenaars geen kritische uitingen mochten produceren, maar hooguit cryptisch hun ideeën konden verwerken in de kunst. Vrijheid is een belangrijk element in zijn werk, veelal door vogels verbeeld. Maar kenmerkend is eveneens dat hij de keerzijde van het leven laat zie. Bijvoorbeeld in zijn werk ‘Man is capable of anything” waarin een vogel op een stenen kruisbeeld is genageld. Dit is schildering van vogel, gemaakt op een foto van een stenen kruis, welk later digitaal is bewerkt. Ludek noemt zijn kunst tikografie, een geheel eigen kunstvorm, waarin hij zijn naam en grafiek heeft gecombineerd. Hoewel het werk niet naar de natuur is gemaakt, noemt hij het niet abstract, maar figuratief. Elke vorm, al of niet bestaand roept een interpretatie op bij de kijker.

Het werk van Tikovsky bestaat uit : tekeningen, schilderingen, foto’s en digitale bewerking. Op jonge leeftijd is hij gestart met tekenen, schilderen op materiaal met structuur wat daarna op papier werd afgedrukt.

In het dagelijks leven vallen hem uitspraken, rijmpjes, spreuken, filosofische teksten, fantasierijke verhalen etc. op, waar hij zijn eigen beelden bij maakt. Ludek Tikovsky denkt heel beeldend. Soms leven beelden een lange tijd in zijn hoofd alvorens de noodzaak ontstaat dit om te zetten in een kunstwerk. Een voorbeeld hiervan is het werk ‘Some things are inevitable’, waar een vrouw staat afgebeeld met achter haar enerzijds de jonge maagd en anderzijds een doodskop.

De digitale techniek die Ludek Tikovsky gebruikt is meestal de laatste bewerking van zijn kunstwerk. De start is meestal een foto of een tekening. Deze wordt op de pc met behulp van grafisch tablet veranderd, aangevuld, ingekleurd, of wordt structuur aangebracht totdat hij een compositie heeft gemaakt, welk het best overeenkomt met het beeld dat hij heeft en hetgeen hij wil uitdrukken. In structuren in de natuur bijvoorbeeld van rietstengels of verdroogde bladeren, ziet Tikovsky reële of imaginaire figuren. Door de foto te bewerken transformeert hij de werkelijkheid tot een nieuw beeld.

Soms benoemen mensen het werk van hem ‘eng’. Dit komt volgens hem, omdat  zijn werk confronterend kan zijn. Het zet mensen aan het denken. Of confronteert hen met het feit dat zij de dingen anders zien dan de kunstenaar. Soms kunnen mensen de beelden niet plaatsen maar hebben intuïtief er toch een connectie mee. Ze zijn zich op dat moment niet bewust met welke eigen ervaring of kennis dit overeenkomt. Jung spreekt van ‘het collectieve onbewustzijn’: kennis die we als mensheid met elkaar delen, maar niet persoonlijk hebben meegemaakt. Anderzijds kan het zijn dat Tikovsky in zijn werk een andere ‘beeldspraak’ heeft.

Ludek Tikovsky, Blue Print

Blue Print

Ludek Tilkovsky, dimple creator

Dimple creator

Ludek Tikovsky, Evolutie 2

Evolutie 2

Eric Tiggeler

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Eric Tiggeler

Gabriel Metsulaan 16
1213 EW Hilversum

www.stadsstukken.nl

Het atelier van Eric Tiggeler, achter zijn Hilversumse huis, staat bomvol schilderijen. ‘Stadsstukken’ noemt hij ze: gedetailleerde, realistische straatgezichten, spiegelende etalages, architectonische details uit de stad. Met één van die werken won Eric Tiggeler de competitie ‘Schilderij van het jaar 2018’.

Eric Tiggeler: ‘Ik woon met veel plezier in het Gooi, maar aan de stad heb ik mijn hart verloren. In elke stad waar ik kom, maak ik straatfoto’s als bron voor schilderijen. Daarbij zoek ik niet naar schilderachtige onderwerpen, maar kijk ik juist naar de alledaagse omgeving. Een gewone straat of een parkeerterrein kan een schitterend beeld opleveren.’

In zijn werk is maar weinig stadse drukte te zien. Waarom? ‘Mijn schilderijen nodigen je uit om stil te staan bij het decor waar je normaal aan voorbijloopt. Ze vragen aandacht voor de kleuren, de stilte, het licht op de gevels, de typografie, de architectuur. Soms details, soms toevallige combinaties die in het juiste licht, uit de juiste hoek, de moeite waard zijn om te blijven kijken.’

Eric (1961) werkt als tekstredacteur bij het Taalcentrum van de Vrije Universiteit en is sinds 2013 professioneel actief als kunstschilder. Begin 2019 won hij uit ruim 700 inzendingen de competitie ‘Schilderij van het jaar 2018’ met ‘Mahlerlaan, maandagmorgen’, de Amsterdamse Zuidas in het ochtendlicht.

Hij maakt niet alleen vrij werk, maar schildert ook in opdracht. ‘Het is zó cool dat mensen het leuk vinden om tegen die gevels van mij aan te kijken. Het is toch de grootste eer als wat ik bedacht en gemaakt heb bij iemand boven de bank komt te hangen.’ Eén grote ambitie heeft ie nog wel: ‘ik zou nog wel een megadoek willen maken. Een soort Hilversums Panorama Mesdag. Zo’n project waarvoor je dan een jaar kunt uittrekken’.

Eric Tiggeler, Herenstaat Hilversum

Herenstraat Hilversum

Eric Tiggeler, Driebergen

Driebergen

Parkeerterrein Gamma Hilversum

Wouter Stips

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Wouter Stips

Adres atelier Open Atelierdagen
Jonkerweg 4a

www.wouterstips.nl

Wouter Stips is een veelzijdig kunstenaar. Naast kleurrijke schilderijen maakt hij beelden van brons, glas, staal en hout, en kunstboeken, die hij voorziet van gedichten. Zijn stijl leunt tegen die van de leden van de CoBrA aan. De kunstenaar voelt zich verwant aan de levendigheid en het kinderlijke genoegen dat deze schilders scheppen in het maken van kunst. Ook hun manier van werken is overeenkomstig met die van Wouter Stips. Hij schildert spontaan en heeft nooit een plan als hij begint aan een schilderij. Hij heeft weleens geprobeerd een eerder bedacht idee op papier te zetten, maar dat bleek niet te werken. En hij vindt het ook niet interessant. Als hij beelden van glas maakt, moet hij wel eerst een schets maken, maar dat is een simpele schets van één lijn. En tijdens het creëren van het beeld kan alles weer veranderen. ‘Het leukste is om jezelf te blijven verrassen. In alles, ook in je ontwikkeling. En daarin jezelf op geen enkele manier te blokkeren. Ik denk dat dat het allerbelangrijkste is voor mijn manier van schilderen.’

Voor de kunstenaar vormt de reactie van mensen een belangrijk onderdeel van zijn ontwikkeling. Zijn schilderijen moeten mensen raken, dat is ook de doelstelling van kunst volgens de schilder. Al is het geen bewust proces tijdens het schilderen. Maar het gebeurt vaak dat mensen iets zien in zijn schilderijen en emotioneel worden. Soms herkent iemand zijn hele leven in een schilderij. Hij vindt dat erg bijzonder. Inspiratiebronnen heeft de schilder niet. Het maken van kunst is een kwestie van de juiste energie hebben. Er ontstaat een kunstwerk als je in het ‘alfagebied’ komt en kan wegdromen, volgens Wouter Stips. ‘Je verliest jezelf in de tijd en in het moment en dan is er ineens een schilderij.’

Werk van Wouter Stips is te leen bij Kunstuitleen Gooi- en Eemland.

Wouter Stips, GLAS always take care

GLAS always take care

Paradijs-low

Baby on top low

Baukje Spaltro

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Baukje Spaltro

Gast bij Karin Welhuis: Curaçaolaan 18A

www.spaltro.nl

Vier jaar lang verdiepte ze zich in het boek Sferen van filosoof Peter Sloterdijk. Het werd een reis naar haar innerlijke zelf en toen ze eenmaal zijn stelling ‘waar we zijn, is zinvoller, dan wat we zijn’ kon beamen, trad ze naar buiten. ‘Ik moet de wereld in’.
Zo kwam ‘City Spheres’ tot stand. Een ontdekkingsreis naar de ‘genius loci’, Latijn voor de eigen ziel van de stad  met zijn eigen beschermgeest. Met een fotocamera verkent ze de wijken van de stad. Stedelijke bouwsels in Amsterdam, Den Helder, Turku in Finland. Ze verbleef een maand in Milaan  en recent tekende ze voor een groot project in Arnhem, compleet met een installatie met dichters. Momenteel is in de Zomerexpo in de Fundatie in Zwolle een doek van haar uit Milaan te zien.

In 2018 ontstond onder haar leiding ‘Panorama Inside Out’ in Franeker. Een doek van 40 bij 3 meter, “kunst als verbindend element om samen te creëren (‘community art’)”, vervaardigd samen met een 200-tal psychiatrische patiënten. Haar werkwijze is basaal:  de ondergrond is fluor, “dat alles boycot en dwingt tot een intuïtieve werkwijze.”  Met acryl en olieverf maakt ze het af. Alle kunstwerken worden vervlochten tot een ‘wolk’.  Een gedreven kunstenaar, die per openbaar vervoer haar kunstwerken op een inventieve manier vervoert: in 2 grote rolkoffers, waarin alles precies past.
Baukje Spaltro (Milaan, 1969) heeft zowel Italiaanse als Nederlandse roots.  Ze voltooide  aan de HKU de opleiding Theatervorming, met schilderen als bijvak.  Haar Amsterdamse atelier, gelegen in het monumentale woonwerkpand Tetterode, dat ooit een lettergieterij was, ademt geschiedenis en ambacht.
Omdat het haar niet tijdig lukt om  een Hilversumse ‘city sphere’, te maken,  zal in het museum de wolk van Arnhem te zien zijn. Op de Curaçaolaan is ze te gast bij Karin Welhuis; daar hangt  een selectie van de Milanese wolk.

Entrata Isola CS Milano

Ringhiere Study

 

 

Nathalie Sook

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Nathalie Sook

Meentwerf
Mierenmeent 122
1218 EM Hilversum

nathalie-sook.blogspot.com

Nathalie Sook heeft als kind altijd veel getekend en was creatief, dit leidde tot de keuze voor een havo-opleiding (gecombineerd met mbo) waarin veel creatieve vakken in het onderwijsleerpakket zaten. Hoofdvak was tekenen en textiele werkvormen. Een logisch vervolg was de mbo grafisch vormgeven. Daarna is Nathalie gaan werken als grafisch vormgever, vooral met de pc in DTP (desktoppublishing). Dit was te conceptueel en bood te weinig vrijheid in het creatieve. Na eerst een voorbereidend jaar te hebben gedaan op de kunstacademie van Utrecht, is ze naar de Rietveld Academie in Amsterdam gegaan, waar ze verschillende technieken (schilderen, fotograferen, kunstgeschiedenis) heeft beoefend in het eerst jaar. Uiteindelijk gekozen voor grafisch vormgeven.

In deze tijd ervaart ze dat het grafisch vormgeven haar toch nog teveel in een conceptueel keurslijf drukt en ze gaat op zoek naar vrijere vormen van expressie. Ze voelt zich aangetrokken tot de stroming “fine arts” welke een veel autonomere inbreng van de kunstenaar toelaat.

Om in de kost te voorzien heeft zich naast het werken als beeldend kunstenaar bekwaamd in pedagogisch begeleiden van kinderen.

Interessant in het werk van Natalie Sook is dat haar oorsprong terug te vinden is in haar werk. Als kind geadopteerd vanuit Korea, is zij op zoek gegaan op latere leeftijd naar haar background. In die hoedanigheid heeft zij verschillende keren Zuid-Korea bezocht. Enerzijds om te kunst ter plaatse te bekijken en te onderzoeken wat zij met deze kunst heeft, anderzijds om te exposeren in Seoel. In haar opleiding heeft ze studie gemaakt van de aanwezigheid en waardering van niet-westerse kunstenaars in de westerse kunst. En heeft gevonden dat de niet-westerse kunst vanuit westers perspectief meer cognitief, meer conceptueel is gecreëerd.

Nathalie voelt zich aangetrokken tot de meer vrije kunst, waarin de kunstenaar zich onttrekt aan de wetten en regels van de kunst. Deze is herkenbaar in de bewegingen: het “popsurrealisme”, welk een combinatie is van popart en surrealisme. En in de Lowbrow kunst. Deze figuratieve kunst kenmerkt zich door het mixen van kunst met humor, rariteiten en sarcasme.

Naast schilderen met aquarelverf en acryl, maakt Nathalie veel tekeningen met pastelkleurpotloden, pastelkrijt en met fineliners. Details zijn soms tot in het kleinste uitgewerkt. Daarnaast combineert ze deze vormen met knippen en scheuren en worden delen van het kunstwerk op en aan elkaar geplakt, zodat er 3d-werking en schaduw op het werk ontstaat. In de toekomt wil ze ook animaties gaan maken (zoals de Japanse) waarbij muziek een onderdeel wordt van de illustratie. Door het lichte en veelvuldige kleurgebruik ademen de kunstwerken een vrolijke sfeer uit.

Dick Sierksma

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Dick Sierksma

Adres Open Atelierdagen:
GATE 51, Noodweg 51, samen met anderen
(bij vliegveld) 1213 PW Hilversum

www.dicksierksma.nl

Kunstenaar Dick Sierksma heeft een fascinatie voor hout. Hij maakt houten beelden, vaak van dieren maar steeds vaker kiest hij voor abstracte vormen.
Dat dieren een hoofdrol spelen in het werk van de kunstenaar is niet toevallig. Hij heeft een grote liefde voor de natuur en is van mening dat de mens schandalig met haar omgaat, bijvoorbeeld wat betreft de ontbossing van de wereld. Hij wil met zijn kunstwerken de natuur laten zien, niet de mens. Dick krijgt het hout voor zijn beelden van mensen of hij vindt het zelf in het bos. Zolang het materiaal Nederlands is, kan hij het gebruiken. En hij werkt altijd hard door. Al het andere vindt hij eigenlijk tijdsverspilling. De kunstenaar heeft eveneens lang met een ander materiaal gewerkt; hij maakte keramische beelden, voordat hij zo’n vijftien jaar geleden ook begon met het creëren van zijn houten dieren.

Door het materiaal zelf laat hij zich inspireren. ‘Mijn motivatie om met hout te werken is om te laten zien hoe fantastisch prachtig hout is. Het is zo’n mooi natuurlijk materiaal. Als je het schors eraf haalt, zie je de kleuren en lijnenpatronen. En in oud hout, wat bijna is vergaan, zie je de prachtigste tekeningen en lijnen. Dat vind ik zo fraai.’ Door te kijken naar het stuk hout, komen de beelden vanzelf in hem op. De kunstenaar laat zich in zijn werk leiden door het zien van toevalligheden. Soms weet hij in een keer wat hij gaat maken, soms duurt het langer. Maar uiteindelijk komen de beelden, daar heeft hij altijd vertrouwen in. Zijn kunstwerken moeten ook dynamiek hebben, dat vindt hij belangrijk. Om de beweging in een beeld te krijgen, zaagt hij soms een werk doormidden en draait hij het afgezaagde gedeelte om, waarna hij het terug bevestigt. En Dick doorloopt zelf het hele proces; van de kettingzaag tot het schuurpapier en de witte bijenwas.

Dick Sierksma - Golvend

Golvend

Dick Sierksma - Bultrug

Bultrug

Mark van Praagh

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Mark van Praagh

Adres De Kunstbarak
Jac. Pennweg 2, 1217 JG Hilversum, samen met Govert Muijs

www.markvanpraagh.nl

In het gezin waar Mark opgroeide nam kunst een duidelijke plaats in. Zijn moeder schilderde,  aanvankelijk uit hobby, later professioneel. Op zijn 15e jaar is hij naar een creatief zomerkamp gegaan, waar de basis is gelegd voor zijn kunstenaarschap. Op zijn 16e ging hij naar het vroegere cultureel centrum De Vaart in Hilversum, waar een grafisch atelier was en hij een etscursussen volgde. Hier was o.a. Pim Olivier aan verbonden, en deze heeft Mark gestimuleerd veel te tekenen. In 1976  wordt Mark, 18 jaar oud, toegelaten tot de Rietveld Academie. In die tijd kon je geconcentreerd werken aan vaardigheden en  technieken, aandacht voor de maatschappelijke kanten van het kunstenaarschap was nog geen item. De tijd op de Rietveld Academie kenmerkte zich als een onderdompeling in kunst en cultuur (muziek, theater, museumbezoeken). Na de start met grafische technieken koos Mark voor de schilderkunst als hoofdvak.

Technieken op dit moment zijn: grafiek middels lino’s, schilderen, kalligrafie en sinds enkele jaren ook ruimtelijke kunst door het werken met strandhout. Vooral het laatste geeft Mark meer het gevoel van vrijheid. Ongehinderd door technieken kan hij vrij vanuit en intuïtief ruimtelijke objecten maken met natuurlijke materialen (hout, touw etc.). Het kalligraferen doet Mark eveneens intuïtief. In de schilderkunst werkt hij ambachtelijker door gebruik van verschillende technieken in olieverf en aquarel en door de opbouw in meerdere lagen. Thema’s zijn o.a. portret, landschap en architectuur.

Naast het maken van kunst -vrij of in opdracht- is het geven van cursussen en workshops een onderdeel van zijn kunstenaarsleven. Beide zijn belangrijk. Het geeft Mark  voldoening te zien hoe zeer cursisten enthousiast hun werk maken en daar een goed gevoel van krijgen. Anderzijds biedt het de mogelijkheid om vrij te werken aan de kunst op de andere dagen. Mark benadert het belang van kunst in het leven. Op Utrechtse basisscholen geeft hij les aan kinderen in het kader van het project “kunst centraal”. De overschatting van de cognitieve vaardigheden door instructie en toetsing e.d. vindt hij te beperkt en geeft aan dat juist kunst bijdraagt aan een positieve ontwikkeling van kinderen.

Voor Mark heeft kunst naast zijn behoefte mooie dingen te maken ook een maatschappelijke functie. In zijn lange afstandswandelingen langs de kust van Kreta, waar hij ook het hout verzamelt voor zijn kunstwerken en waar vluchtelingen aan land komen of rampzalig verdrinken, ontstond de behoefte aandacht te vragen voor het vluchtelingenvraagstuk. Zo zweven in een van zijn houten kunstwerken namen tussen hemel en zee. Hiermee kan kunst een statement maken of iets in mensen wakker roepen.

Opvallend is dat Mark in zijn werk steeds tegenkomt dat hij met verticale lijnen en verbindingen werkt. Dit zie je bijvoorbeeld in ‘De Torens van Verlangen’, maar ook zijn de schilderijen en portretten. Hij benoemt het als een verbinding tussen hemel en aarde, tussen het aardse en spirituele, of tussen de concrete werkelijkheid en de vrije geest.

Werk van Mark van Praagh is te leen bij de Kunstuitleen Gooi en Vechtstreek.

Mark van Praagh, Bouzu, Licht op het pad olieverf

Bouzu, Licht op het pad

Mark van Praagh, Stairway to heaven

Stairway to heaven

Mark van Praagh, Glass Calligraphy, drieluik

Glass Calligraphy, drieluik

Govert Muijs

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Govert Muijs

Adres Open Atelierdagen
Kunstbarak, Jacobus Pennweg 2,
Heuvellaan 33, 1217 JL Hilversum

www.portretschilder.nl

Als 8-jarige jongen begon Govert Muijs al serieus met tekenen en schilderen, geïnspireerd door zijn opa, die kunstschilder was. Van deze opa hing een schilderij boven het dressoir in zijn ouderlijk huis. Op de middelbare school werden veelvuldig tekeningen, prenten en cartoons van Govert opgenomen in de schoolkrant.  In deze periode werd hij vooral geboeid door lessen tekenen/schilderen. Daarna volgt hij de opleiding NIMETO schilderen/etaleren en op 15-jarige leeftijd krijgt hij privéles van de bekende Hilversumse frater Beatus, die menig Hilversumse jonge kunstenaar heeft opgeleid. Er volgden studies vakdocent tekenen/schilderen, lesbevoegdheid middelbare school .

Aanvankelijk ontwierp en schilderde Govert Muijs vooral decors voor theaters, tv producties (bijvoorbeeld het RTL-Nieuwsdecor van begin 90-er jaren). Vanaf zijn 34-ste is hij als kunstschilder portretten gaan schilderen, veelal in opdracht. Zijn website www.portretschilder.nl was een van de eerste die door een kunstenaar werd opgezet.  Kinderportretten zijn een specialiteit, en kenmerkend voor zijn portretten is het feit dat de personen voor een deel “uit de lijst komen”. Dit verwijst naar zijn behoefte om buiten de kaders te willen schilderen. Later zijn vele andere thema’s aan zijn oeuvre toegevoegd: naakten, muzikanten met muziekinstrumenten, landschappen geschilderd op de Waddeneilanden, waarbij de voorliefde voor natuur en het bijzonder licht hem inspireerde, Amsterdam met weerspiegelingen in het water, geschilderd met het oude palet zoals dat in de Gouden Eeuw door grote meesters werd gehanteerd.

Tot op heden werkt hij aan grote projecten, waarbij op grote muren een speelse, maar werkelijkheidsgetrouwe weergave wordt geschilderd van bijvoorbeeld het Haarlemse station, waarbij hij d.m.v. projectie treinen laat rijden. Eveneens geeft Govert Muijs schilderworkshop in zijn atelier aan de Vliegdenweg  in Bussum aan kleine groepen.

De laatste twee jaar heeft hij een nieuwe kunstvorm gevonden, waarbij hij videokunst combineert met schilderkunst. Hij geeft een beeld van de huidige tijd en laat stelt daarin de kijker de vraag naar de hectiek van alledag. De goede kijker ziet in dit werk dat Govert met een knipoog naar de werkelijkheid kijkt, waarin hij met humor bestaande conventies wil tarten.