Mattijs Wolthaus

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Mattijs Wolthaus

 

 

Adres atelier: Moerbeilaan 52
1214 LX Hilversum

www.mattijswolthaus.nl

 

Beeldend kunstenaar Mattijs Wolthaus werd bij toeval kunstenaar. Tijdens zijn studie Nederlands, met afstudeerrichting Communicatie, begon hij met filmen. Na het afstuderen is hij daarin min of meer blijven hangen en werd hij cameraman en televisieregisseur in Hilversum. Een flink aantal jaren werkte hij daar, totdat het een te onrustig leven werd. “ Ik was gewoon altijd van huis en toen er ook nog twee kinderen kwamen, wilde ik graag iets anders doen”. Hij ging aan de slag bij diverse reclamebureaus. Maar toch miste hij ook daar een zekere autonomie in zijn werk. Om hier invulling aan te geven begon hij heel laagdrempelig met een tekencursus. Sinds de kleuterschool had hij niet meer getekend, maar hij bleek talent te hebben! Een paar jaar later meldde hij zich aan voor de Wackers Academie in Amsterdam en werd aangenomen.

Mattijs schildert voornamelijk verontrustende en eenzame landschappen, naar een eigen schoonheid. Het zijn stedelijke landschappen waarbij de fantasie van de kijker meteen alle ruimte krijgt. “Ik ben zelf helemaal geen eenzaam figuur zegt hij lachend, maar het intrigeert me”. Zo schilderde Mattijs een hele serie landschappen met lege zwembaden. “Een zwembad associeer ik met iets prettigs, deze hoort niet leeg te zijn’’. Door deze leeg te laten probeert Mattijs een emotie op te roepen en de kijker te inspireren. Een leeg zwembad maakt een verhaal veel spannender. Zijn achtergrond bij de TV komt van pas tijdens het schilderen; “Ik ben getraind om te kijken naar wat een beeld spannend maakt”. “Schilderen is wel een totaal ander vak, dat ik beslist heb moeten leren op de academie”, zegt Mattijs.

In zijn schilderijen gebruikt hij vaak dezelfde kleuren. Zijn favorieten zijn afgeleide kleuren, zoals het zachtere geel en ook kiest hij vaak de kleur groen. Het kiezen ervan gaat geheel intuïtief. Zijn stijl van schilderen was voornamelijk realistisch, maar het afgelopen half jaar werkt hij veel meer gelaagd; hij laat elementen in zijn werk weg en gooit het door elkaar. Ook een verandering in zijn werk is dat hij soms weer een figuur toevoegt aan zijn werk. Mattijs schildert meestal wat zijn gevoel hem ingeeft, wel doet hij aan voorstudie. “Plaatjes die ik leuk vind, scheur ik uit boeken of print ik uit en daar maak ik collages van”. Vervolgens tekent hij zijn collage na en de tekening wordt dan een schilderij. Hij gebruikt zijn tekeningen alleen om een voorstelling te maken; hoe het zou zijn als hij bepaalde elementen/figuren toevoegt of weglaat. Het is zelden zo dat hij zich vasthoudt aan de collage of tekening: “Het is vanaf het begin tot het eind een zoektocht, waarbij er veel gebeurt tijdens het schetsen en nog meer gebeurt tijdens het schilderen”.

Een leidraad voor Mattijs is een citaat van kunstenaar Julian Schnabel. “Painting is more about reacting, than acting”. Oftewel, het gaat meer om het proces en dat je reageert op wat je doet dan dat je precies uit gaat werken wat je bedacht had in het begin.
.

 

The Swimming Pool

The run

Hanke Wiegand

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS


Hanke Wiegand

 

Adres atelier: Mussenstraat 11C
1223 RB Hilversum

www.studiohankewi.com

Hanke Wiegand is beeldend kunstenares. Ze is begonnen met het maken van sculpturen in textiel, maar maakt nu beelden van brons, steen en synthetische materialen. Haar stijl is vaak intuïtief, ze maakt wat haar gevoel haar ingeeft en ze schetst snel met bijvoorbeeld het materiaal was. Eén van de thema’s in Hankes werk is de overdracht van kennis, onderwijs en verbinding tussen mensen. Een goed voorbeeld hiervan is het beeld The girl with book and flower. Dit is een marmeren beeld (gemaakt in 2013) dat particulier is aangekocht en ergens in een tuin in Nederland staat. Dit beeld is geïnspireerd op het levensverhaal van Malala Yousafzai, een Pakistaans meisje en dochter van een leraar. Ze is bekend geworden vanwege haar strijd voor meisjes om naar school te mogen.

Studio Hankewi is niet te missen; voor Hankes atelier staat een blauw/paarsachtige oudere dame met een rollator. Op de rollator staat een bankschroef en tussen de bankschroef zit een boek geklemd. Dit boek heeft als titel: “De schoonheid van antiek”.
Dit beeld van een oude dame trekt meteen je aandacht, (zie foto) en heel even denk je dat er echt een oud dametje staat. Haar studio bevindt zich op de inspirerende omgeving: ‘Werf 35’. Op deze creatieve broedplaats zijn diverse kunstenaars, (sociale) ondernemers, ontwerpers, een restaurant en café gevestigd.

Het beeld The wisdom of an old lady heeft Hanke gemaakt in het kader van Expo on Tour Women Reading. Hanke is een heel gedreven persoon en zij vertelt graag over haar werk, haar inspirerende werkomgeving en haar leerlingen. Haar kunstenaarschap combineert ze met het geven van creatieve workshops en een baan als vakdocent CKV (Culturele Kunstzinnige Vorming) op een middelbare school. Zelf zegt ze hierover: “Het maken van kunst in combinatie met lesgeven is voor mij een uitdaging. Beide banen versterken elkaar, inspireren mij om nieuwe sculpturen te ontwerpen en te realiseren, maar ook om de mooie aspecten van kunst en cultuur over te brengen aan jongeren. Niet om alleen over kunst te leren, maar ook van kunst te leren, het zogenaamde Art-Based learling”.

Een ander mooi voorbeeld van Hankes werk is het beeld dat in 2016 is aangekocht door Bibliotheek Hilversum. Langs de ‘s-Gravenlandse weg in de tuin van Bibliotheek Hilversum ligt een meisje te lezen in haar boek. Hanke vertelt hierover: “Goed onderwijs is de sleutel voor de ontwikkeling van een kind én samenleving. Een kind dat goed onderwijs volgt, creëert kansen voor de toekomst en krijgt kennis die het kan doorgeven aan volgende generaties”. (Zie hier)

Hanke vindt onderwijsvernieuwing belangrijk en maakt zich hier hard voor binnen haar school. Kunst als middel en niet alleen als doel op zich. Juist in de 21e eeuw, waarbij in het onderwijs het ontwikkelen van vaardigheden gestimuleerd wordt, kunnen kunst en cultuur hierbij een interessante en ondersteunde rol spelen. Veelal werkt zij met culturele instellingen in de omgeving samen, waarbij al tal van projecten zijn gerealiseerd.

Zelf heeft ze diverse opleidingen genoten; twee verschillende kunstacademies afgerond en ze heeft haar MA Kunstgeschiedenis te Leiden behaald. Tijdens de open atelierdagen exposeert ze beelden en sculpturen van diverse materialen.Een van haar nieuwe werken is De eeuwige jeugd een oude vrouw zittend op een skippybal.

 

Karin Welhuis

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Karin Welhuis

Adres atelier:
Curacaolaan 18a
1213 VK Hilversum

www.atelier2pk.nl

Karin Welhuis maakt keramiek, objecten van klei.
Zo is ze niet begonnen. Na de Kunstacademie in Utrecht waar ze theatervormgeving studeerde, werkte ze lange tijd bij de Nederlandse Opera op de kostuumafdeling, en daarvan op de ververij. Stoffen en prints ontwerpen en verven. Creatief werk, en een vaste baan. Wat wil een kunstenaar nog meer. “De ene kostuumontwerper wist precies wat hij wilde, de ander liet me wat vrijer, maar het bleven opdrachten van anderen. En het werd op den duur een kunstje, wat ik wel beheerste.”
Vijftien jaar met veel plezier gedaan, maar de behoefte om zelf te scheppen werd groter. “Wat kan ik nou eigenlijk zelf, ging ik me afvragen”.

Bij toeval kwam ze in aanraking met keramiek via een vriendin die op heel ambachtelijke manier daarmee bezig was. “En vanaf het moment dat ik voor het eerst een broodje klei in handen had, wist ik het: dit is het!”  Drie maanden later had ze haar vaste baan bij de opera opgezegd, gegrepen door de nieuwe mogelijkheden van dit materiaal. “Ik voelde dat ik hier mijn creativiteit in kwijt kon.”

De eerste tijd werkte ze gelijk op met de vriendin die haar op het spoor had gezet. “We hadden samen een atelier annex winkeltje in Muiden. Wat we maakten, verkochten we meteen.” Die tijd samen zorgde dat Karin de technische kneepjes van het ambacht onder de knie kreeg. Welke klei je gebruikt, hoe je onderdelen verbindt, hoe je moet bakken, dat heb ik toen allemaal geleerd.”  Haar producten verkopen, dat lukte al snel. Op kunstmarkten en in galeries. Maar haar objecten werden allengs groter en monumentaler. Dat verkoop je niet meer op een markt, de prijs is daar ook niet naar.

Het meeste dat ze nu maakt is vrij werk, een enkele keer een opdracht. “Ik heb veel ideeën in m’n hoofd, die zich langzaam ontwikkelen. Soms krijg ik ineens inspiratie in de supermarkt, of ’s nachts in bed. Het is niet zo dat ik op maandagmorgen denk: wat zal ik nu weer eens gaan maken, het is een langzaam proces. Mijn objecten hebben met natuur te maken, met zee, soms heb ik al haast een foto in m’n hoofd hoe het zal worden, maar dan nog verandert dat onder mijn handen.

 

Bart van der Voort

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Bart van der Voort

 

www.bartvandervoort.nl

Bart van der Voort is beeldhouwer en fotograaf. Hij bewandelde een lange weg om te komen waar hij nu is: Ik heb bijna mijn hele leven foto’s gemaakt, maar moest eerst cameraman worden om te begrijpen dat ik fotograaf was, ik moest fotograaf worden om in te zien dat ik ook beeldhouwer ben en beeldhouwer om in te zien dat ik kunstenaar ben”.

Bart maakt beelden die verhalen vertellen, geïnspireerd op onder andere de Griekse mythologie, maar met nieuwe betekenis in deze tijd. Als fotograaf doet hij vooral werk in opdracht, bijvoorbeeld portretfotografie en interieurfoto’s. Ook legt hij zijn eigen beelden met de camera vast.Bart is een echte lokale kunstenaar. Hij groeide op in een groot gezin in Hilversum. Als kind tekende hij graag. Hij heeft zichzelf nooit kunstenaar willen noemen, ook al zagen anderen hem wel zo, al vanaf de lagere school. Zijn tekeningen, schilderwerken en kleibeelden waren altijd net iets beter dan die van zijn klasgenoten. Bart wilde zelf vliegtuigbouwer worden, maar maakte zich zorgen over de grote hoeveelheid aan huiswerk die dat met zich mee zou brengen. Zijn vader kwam met het idee dat hij naar de Vakschool Schoonhoven zou gaan voor de opleiding goud- en zilversmeden, dit bleek de combinatie van creativiteit en ambacht te zijn die hij zocht.

De Vakschool Schoonhoven was in die tijd, door de nadruk die lag op vormgeving en creativiteit, meer een kunstopleiding dan een ambachtsschool. Tijdens het eerste jaar van zijn opleiding maakte Bart kennis met de heer Sietsma, vakdocent boetseren. Deze leraar was bij eerstejaars niet populair omdat hij meer van je verwachte dan middelbare school mentaliteit, je liet werken met materiaal waar je handen vuil van werden en omdat hij vreemd was, een kunstenaar. Waardering voor deze leraar kwam bij de meesten later pas. Hij wist Bart te motiveren door het onderste uit de kan te halen. Hij beoordeelde hem strenger dan de overige studenten omdat hij zijn talent zag. “Mijnheer Sietsma heeft een belangrijke stempel op mijn creatieve vorming gedrukt”.

Na zijn afstuderen was het tijd om aan het werk te gaan. Bart was er nog niet aan toe om als zelfstandig goud en zilver smid te werken, maar hij zat er ook niet op te wachten dingen te repareren die een ander kapot had gemaakt. Toch begon bij een juwelier als reparateur. Na twee weken kwam hij er achter dat dit werk hem totaal niet uitdaagde. Hij kon zijn creativiteit er niet in kwijt. Ook merkte hij dat het hem niet goed beviel om voor een baas te werken. Hij was echter nog niet zeker genoeg om al voor zichzelf te beginnen dus ging hij op zoek naar ander werk. Zo kwam hij terecht in de televisiewereld, waar hij werk vond als cameraman. Hiervoor moest hij wel weer terug naar school, eerst naar de School voor Fotografie in Den Haag, later naar het COM Santbergen, het opleidingsinstituut van de NOB in Hilversum.

Bart werkte tien jaar als freelance cameraman. Hij kreeg complimenten van zijn collega’s over de kwaliteit van zijn foto’s. “Op een gegeven moment zeiden mijn collega’s tegen mij dat ik prachtige foto’s maakte, maar dat het jammer was dat het met een televisiecamera was”. Hij raakte ervan overtuigd dat stilstaand beeld zijn passie is en besloot de televisiewereld achter zich te laten.Hij ging werken als zelfstandig fotograaf. Zijn passie voor boetseren herontdekte hij vanuit de fotografie: “Ik maak beelden die zich niet laten vangen met fotografie”.

Bart exposeert tijdens de open Atelierdagen (zie foto) onder andere zijn beeld Hylonome.
Hylonome
was een vrouwelijke centaur in de Griekse mythologie. Bij dit beeld fascineerde het Bart enorm om de grens tussen mens en dier op te zoeken en deze soepel in elkaar over te laten gaan. Het materiaal van zijn werk is een gipscomposiet en is beschilderd met blauwe acrylverf. Naast dit beeld exposeert Bart kleine objecten, zijn zogenoemde ‘A Piece of It’: Kleine stukjes van beelden, voor als één heel beeld te veel is.

‘Schedel van sabeltandtijger met daarin de wonderbaarlijke verschijning van een vrouw die gemakkelijk verward zou kunnen worden met een slangemens die Zlata genoemd wordt.’

‘Kronkelend in de bochten van lust of wanhoop, Julia’s wraak.’

Hylonome

Deodaat Visser

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Deodaat Visser

 

Tesselschadelaan 22
1217 LH Hilversum

www.kleibeelden.nl

Deodaat Visser maakt beelden uit klei. Aardse stoffelijke beelden, die hij van onderop opbouwt. Hij is er pas later in zijn leven op uit gekomen, maar nu is het al jaren zijn werk en zijn passie.

Als kind tekende hij veel, hij deed een opleiding in de fotografie, en kwam op die manier bij film terecht. Jarenlang was hij werkzaam bij de Ikon,eerst als cameraman en de laatste 10 jaar als regisseur. Hij maakte veel documentaires, tot aan een ontslag tegen zijn zestigste. En dan is er dus ineens een moment dat je helemaal zelf mag weten hoe je je leven gaat inrichten. ‘Daar zijn we slecht op voorbereid’ aldus Deodaat.

Hij nam de tijd, bekeek de mogelijkheden en het werd: klei. ‘Het bleek het materiaal te zijn waarin ik me kon uiten. Klei is aards, in klei werd adem geblazen en het werd een mens.’
Deodaat heeft als zoon van een dominee een boodschap te brengen met zijn beelden. ‘Ik word erg geïnspireerd door wat er in de wereld gebeurt. Vooral het thema ‘vluchten’ – vlucht – ontvluchten, houdt me erg bezig. Iedereen vlucht wel voor iets, ik zelf ook.’

Toen hij gekozen had voor klei ging hij op cursus bij Christie Rusche, hij richtte een kleine serre bij zijn huis in als atelier en hij begon. Van 9 tot 5, want Deodaat ziet het als werk. Het moet geen hobby worden, want dan lever je als vanzelf al in op je ambitie. Een hobby kan immers makkelijk ingeleverd worden voor iets anders wat belangrijker is.
Nu hij een paar jaar bezig is, hoeft het strikte van 9 tot 5 niet meer. Maar de drang om een boodschap te brengen blijft.

Vluchteling

Ezel

Jobs klacht

Eric Tiggeler

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Eric Tiggeler

Gabriel Metsulaan 16
1213 EW Hilversum

www.stadsstukken.nl

Tweemaal probeerde hij op de Rietveld Academie te komen en tweemaal werd hij afgewezen. “Eigenlijk maar goed ook, in de jaren ’80 vierde daar de conceptuele, abstracte kunst hoogtij en ik wilde liever figuratief bezig zijn.”

Hij was beter in taal en en studeerde af als neerlandicus. Eric (1961) werkt nu vier dagen per week als tekstredacteur bij het Taalcentrum van de Vrije Universiteit, daarnaast vervaardigt hij taalboeken en lesmethoden voor het onderwijs.Vijf jaar geleden sloeg ineens de vlam in de pan. Aanleiding was een wandvullend stadsgezicht van Parijs, in een Haags café. “Als ik ooit weer wil schilderen dan is het wel dit, stadsgezichten. Misschien niet zo groot maar ik wilde het toch eens proberen. Het leek alsof iets – dat je jaren hebt laten versloffen – ineens terugkomt en het voelt alsof het nooit is weg geweest. Ik dacht: daar geef ik dan maar aan toe.”

Gewapend met digitale camera gaat hij aan de wandel, zoekend naar objecten en nét vanuit een ‘ander’ gezichtspunt. Gebouwen, gevels, straten, soms de rommel van de stad. Níet op zoek naar het pittoreske, niet het schildergenieke. En vanuit die foto’s gaat hij thuis aan de gang. De voormalige kinderkamer doet dienst als atelier, op zijn vrije vrijdag is hij er bijna altijd te vinden.Zeer gehecht is Eric aan een groot ‘portret’ van kantoorgebouwen in de Amsterdamse Zuidas. “Ik ken deze straat beter dan de architect die het allemaal bedacht heeft…”

Altijd met acryl want voor olieverf is hij te ongeduldig: “Acryl is zó flexibel, je kunt er enorm mee experimenteren.” En vrijwel altijd op canvas, een enkele keer op een houten paneel zoals de boekenetalage van Frans Melk in Hilversum. Jarenlang fietste hij met zijn kinderen de Open Atelier-route. Dit jaar dacht ie: “ik ga het gewoon proberen.” De ballotagecommissie beoordeelde hem positief.

Opdrachten krijgt hij regelmatig. “Het is zó cool dat mensen het leuk vinden om tegen die gevels van mij aan te kijken. Het is toch de grootste eer als ik bij iemand boven de bank hang, dat geeft het gevoel dat je het niet voor niets doet.” Eén grote ambitie heeft ie nog wel: “ik zou nog wel een megadoek willen maken. Een soort Hilversums Panorama Mesdag. Zo’n project waarvoor je dan een jaar kunt uittrekken.”

Schilderen geeft hem voldoening: “het is als een cursus mindfullness, je komt in een ultieme staat van concentratie. En het is bovendien nog gezond ook, je staat, je loopt. Véél beweging en heel goed voor je hoofd.”

Choorstraat

Frans Melk

Broese

Jan van Strien

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Jan van Strien

 

www.artijean.nl

Jan van Strien uit Kaatsheuvel was als gast present op de Open Atelier Dagen in Hilversum.

Van Strien is opgeleid als tuinarchitect, maar zag dat daar geen droog brood in te verdienen was. Een administratieve baan voor een paar dagen per week stelt hem nu in staat om die passie voor kunst te volgen. Het begon met steensculpturen, daarna schilderijen en sinds 2009 bronzen beelden. Op dat laatste concentreert hij zich nu. ‘Want die verkopen gewoon het beste. Ik kan wel 100 mooie schilderijen maken maar als niemand ze wil hebben, blijft de trein niet rijden.’ De beelden maakt hij in was, en hij laat ze gieten in een kleine bronsgieterij in de omgeving van Kaatsheuvel. Daarna gaan de beelden met Jan op stap, op weg van de ene expositie naar de andere. ‘Ik doe aan zo’n 25 tot 30 exposities per jaar mee, soms aan meerdere tegelijk. Soms zit ik meer in de auto dan dat ik aan het scheppen ben. Maar dat hoort erbij’.

De mens in zijn dagelijkse doen en laten, dat thema staat centraal in de beelden die hij maakt. En om nog preciezer te zijn: de klik die ze met elkaar hebben. Of niet. Vaak gaat het om groepen van twee of drie beelden.
Belangrijk vindt Jan van Strien de titel van zijn werken. ‘Titels geven er een extra dimensie aan, mensen gaan daardoor beter kijken. Ze staan stil voor het beeld of het schilderij en bekijken het. Dan buigen ze zich over naar de titel of het verhaal dat erbij staat en lezen dat. En dan gaan ze nóg een keer kijken of ze de titel met het beeld kunnen rijmen, of ze stellen mij daarover een vraag.

Laatste bus

Badhuis

Nabeschouwing

Claudia Spruit

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Claudia Spruit

 

Adres atelier
Naarderstraat 84
1211 AM Hilversum

www.claudiagianotten.nl

Claudia maakt fantasie/sprookjes-achtige schilderijen en tekeningen. Ze noemt deze poëtische landschappen. Allerlei beeldelementen spelen hierbij een rol en dieren zijn hierbij een inspiratiebron. Ze zegt: “Het is mijn persoonlijke wereld maar wel toegankelijk voor iedereen.” Als kind hield ze al van tekenen. Ze is eerst kunstgeschiedenis gaan studeren en daarna naar de kunstacademie gegaan. Ze vindt zelf dingen maken leuk en uitdagend. Tijdens de kunstacademie was schilder Friedrich Hundertwasser een inspiratiebron voor haar. Hij maakte een soort fantasielandschappen en daar is haar thema fantasielandschap uit geboren. Nu is ze haar eigen pad in geslagen.

Kunstenaars zijn met een proces bezig om steeds nieuwe beelden te ontdekken en te onderzoeken. Voor haar is van belang dat ze niet iets namaakt wat bestaat; ze wil iets nieuws maken, iets wat nog niet bestaat en ook niet iets wat kan bestaan – imaginair. Het hele kunstenaarschap ziet zij als een ontdekkingsreis met beelden. Het imaginaire vindt ze hierin het interessants. Het creatieve proces is iets ontwerpen en uitwerken, thema’s uitdiepen en doorgaan op de beeldtaal, en het blijven ontwikkelen als kunstenaar. Dat maakt voor haar het kunstenaarschap boeiend. “Het is altijd spannend als je aan een schilderij begint, je weet nooit hoe het gaat worden.”

In haar schilderijen gebruikt ze een collagetechniek. Ze schildert in acrylverf en maakt afzonderlijk tekeningen, die ze verknipt en die knipsels gebruikt ze weer in haar schilderijen. Een combinatie van schilder- en tekenkunst. Ze wil haar fantasie in haar hoofd overzetten in beeld, zodat de toeschouwer dat kan zien. Al moet het ook te begrijpen zijn, dus ze wil niet te ver gaan in de fantasie. De beeldtaal blijft herkenbaar (bomen, huizen en dieren). Het is geen abstract werk. De bezoeker kan zijn eigen interpretatie erin leggen en ze vindt het leuk om te horen wat mensen erin zien.

 

Nathalie Sook

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Nathalie Sook

 

www.nathalie-sook.blogspot.com

Nathalie Sook is zo lang zij zich kan herinneren bezig met dingen maken en een opleiding aan een kunstacademie leek een logische stap. Toch koos zij eerst voor het Grafisch Lyceum maar de wens om te tekenen bleef en in 2004 is Nathalie afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie richting autonome beeldende kunst met manshoge potloodtekeningen.Daarna heeft zij zich weer gericht op het grafisch vormgeven en het maken van vrij werk verdween naar de achtergrond. Om opnieuw geïnspireerd te raken is Nathalie op zoek gegaan naar haar roots en heeft een aantal prachtige reizen gemaakt naar haar geboorteland Zuid-Korea. In 2014 kreeg zij de gelegenheid om mee te doen aan een groepsexpositie in Seoul. Van daaruit werd zij samen met de andere kunstenaars uitgenodigd om in de zomer van 2015 deel te nemen aan een (kunst)studiereis in Seoul. Tijdens deze periode ontdekte Nathalie beeldenmakers die, net zoals zij, een Oost-Aziatische achtergrond hebben. Er ging een wereld voor haar open bij het zien van deze Pop-Surrealisten en de Low-brow beweging uit Amerika. Het is een mix van stijlen waarin invloeden uit de Aziatische cultuur vermengd zijn met die uit het westen.

Sinds die tijd heeft Nathalie zich toegewijd aan het creëren van collages en tekeningen met kleurrijke en speelse figuratieve vormen. Naast aquarel en acrylverf, maakt Nathalie de tekeningen met (pastel)kleurpotloden, pastelkrijt en met fineliners. Details zijn soms tot in het kleinste uitgewerkt. Daarnaast combineert ze deze vormen met knippen en scheuren en worden delen van het kunstwerk op en aan elkaar geplakt zodat er 3d-werking en schaduw op het werk ontstaat. Het leukste deel vindt ze het ‘versieren’ van de tekeningen. Het aanbrengen van glittertjes, fluoriserende kleuren en goudpigmenten. Omdat de Japanse animaties van Hayao Miyazaki (Studio Ghibli) een grote inspiratiebron is hoopt zij in de toekomst kleine animaties te maken waarin beeld en geluid elkaar versterken.

 

 

John Cees Smit

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

John Cees Smit

 

John Cees Smit was gast van buiten Hilversum tijdens de Open Atelier Dagen in Hilversum. Zelf heeft hij een atelier in een grote hal, lichtelijk bouwvallig, een voormalige bioscoop aan de Lijnbaansgracht in het centrum van Amsterdam. ‘Dat er geen daglicht is, en dat het koud is, dat deert me niet. De ruimte maakt alles goed.’

Hij schilderde van jongs af aan, vanaf zijn 14e is hij er serieus mee bezig. Dus na het VWO naar de Rietveld Academie. ‘Maar dat was me te schools, de docenten te vermoeid, daar hield ik het niet uit.’ Waar het wel lukte was ‘Ateliers ‘63’ , een opleiding die in 1963 door kunstenaars uit Haarlem was opgericht uit onvrede met het destijds massale en formele kunstonderwijs. ‘Kleine groepen, inspirerende gastdocenten, zoals mensen als Jan Dibbets en Toon Verhoef die me enorm aanspraken’.

John Cees had mazzel, of talent, of een voorsprong door Ateliers ’63, in ieder geval kon hij al werk verkopen toen hij nog student was daar. Wat niet de bedoeling is, maar ja, wie laat een mogelijkheid schieten als er een koper langs komt. Nu exposeert hij enkele keren per jaar. En soms in zijn eigen grote koude hal. ‘Het is hier zo groot dat ik graag een paar keer per jaar een expositie organiseer, samen met andere kunstenaars. En het is dan ongelofelijk druk, echt honderden mensen.’

Schilderijen in verschillende stadia liggen op de grond en langs de muur, daglicht en inspiratiebronnen van buiten heeft hij niet nodig. ‘Het gaat mij alleen maar om de verf, ik ben alleen maar bezig om de verf te organiseren’. In het begin gebruikte hij maar enkele kleuren, gedempt met nauwelijks contrast. Nu spatten de kleuren van het doek. ‘Ja, ik ben erg veranderd vergeleken met 20 jaar geleden’. Qua actie is hij een week of drie à vier bezig met een doek. Maar daarna blijft het nog drie of vier maanden binnen staan, want ‘ik heb al die tijd  nodig om te checken of het werk echt klaar is’.   En dan pas gaat het naar een expositie of een koper. En dan nog houdt hij de mogelijkheid open dat het anders moet: ‘Als het schilderij na verloop van tijd tegenvalt of het gaat vervelen, dan mag iemand het terugbrengen.’ Maar dat is nog nooit gebeurd.

John Cees doet vaak projecten met andere kunstenaars.  ‘Het levert me een interessante meertaligheid op.’ Met Karin Welhuis maakt hij kleurrijke keramiek.

Romanina Mandricardo

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS


Romanina Mandricardo

Adres: GATE 51
Noodweg 51 – dat is naast het vliegveld
1213 PW Hilversum

www.vissidarte.nl

In het gezin waarin Romanina Mandricardo opgroeide nam de liefde voor elkaar en het genieten van de Italiaanse cultuur een belangrijke plaats in. Ze werd geboren in Rotterdam, maar is van Italiaanse komaf. De band met Italië was en is groot; als kind is ze daar veel geweest en elke vakantie bezocht ze haar familie in Venetië. Romanina voelde zich een beetje anders dan de Nederlandse kinderen uit haar klas. Zelf was ze erg bezig met tekenen en dingen te maken. “Ik dacht meer in beelden, taal vond ik lastig!”

Het was voor haar een eyeopener om naar de academie voor de Beeldende Kunsten in Rotterdam te gaan. Beeldentaal studeren en die leren te beheersen en communiceren binnen een vak. Hier richtte ze zich op fotografie, grafische vormgeving, tekenen, projecten verzinnen en audiovisuele vormgeving. Na het afronden van de academie is ze naar Hilversum gegaan. Hier kon ze werken bij de NOS-FEDUCO en daar maakte ze als freelancer culturele educatieve programma’s. “Binnen mijn opleiding was ik een van de eerste vrouwen die afstudeerde op, en werkte in audiovisueel, dat was toen nog echt een mannen ding begin jaren tachtig’’.

Samen met haar partner Pieter Groeneveld heeft Romanina een audiovisueel bedrijf en daarnaast heeft ze al zo’n 13 jaar haar eigen atelier bij Stichting Magdalena in Hilversum. Romanina houdt zich momenteel bezig met conceptuele fotografie en keramiek. Ze werkt vanuit een project en heel intuïtief. Een aantal jaren geleden is het project: “Expo on tour: WOMEN READING’’ gestart in samenwerking met twee andere kunstenaressen, Elganan Jelsma en Hanke Wiegand (ook Art Hilversum deelneemster). Tijdens de open Atelierdagen exposeert ze vanuit dit project haar werk. Romanina gaat binnen dit project met diverse vrouwen in gesprek over hun favoriete boek en beeld hen vervolgens af met dit boek door middel van foto en soms toegepast op keramiek. Ze probeert dan in één beeld de sfeer op te roepen van dat boek en/of de vrouw. Ze vindt het een hele uitdaging om in het leven te mogen kruipen van zo’n lezeres en haar boek, want een boek-keuze zegt veel over iemand.

Haar kunststijl is volgens haar geëngageerde fotografie. Maatschappelijk betrokken en empathisch.
Ze probeert haar werk klein te houden binnen haar studio en haar foto’s te maken met povere middelen. Zo gebruikt ze nog steeds haar analoge oude lenzen uit haar academie tijd. Ze streeft ernaar haar foto’s zo puur mogelijk te houden. Geen ‘mooimakerij’ door nabewerking met fotoshop. “Wat maakt nu een foto goed?” “Het moet je pakken, iets oproepen en dan hoeft de foto ook niet perfect te zijn”. Haar inspiratie haalt ze uit haar Italiaanse identiteit, uit verschillende filmstromingen, literatuur en opera’s. Maar ook het diverse regiewerk dat ze heeft gedaan en de gesprekken die ze met vrouwen heeft over hun favoriete boek en het ‘vertalen’ ervan, naar de juiste mis-en-scene; in één beeld, een sfeer, een verhaal proberen te vertellen drijft haar bevlogenheid.

JULIA ROMEO 2015 WOMEN READING Her dearest book Romeo of de minnaar der liefde Karel van Woestijne 1941

NIN 2017 WOMEN READING Her dearest books All about and written by Anais

BLANCHE 2016 WOMEN READING Her dearest book Bibliotheque Crétienne et Morale Blanche

Hazel Ling

← DEELNEMENDE KUNSTENAARS

Hazel Ling

 

www.hazelling.nl

 

Hazel Ling ontwerpt foto’s, want ‘maken’ klinkt te simpel. Het onderwerp voor haar vrije werk is natuur. Door het gebruik van verschillende lagen foto’s en door te spelen met scherpte en beweging, met kleur en contrast schept ze haar foto’s.

De fotografie is op haar weg gekomen. Ze is afkomstig uit de financiële wereld, maar door samenloop van omstandigheden heeft ze besloten haar passie te volgen. Ze koos voor de Fotoacademie omdat ze al wel het gevoel had dat ze hierin haar creativiteit kwijt kon. Al werkend ontwikkelde ze zich. Een opdracht van het Anthonie van Leeuwenhoek Ziekenhuis zorgde bijvoorbeeld voor een wending in haar werk, van donker naar licht en kleurrijk. Het thema van de natuur in haar vrije werk is inmiddels aangevuld met foto’s van stadsgezichten, zie haar website. Daarnaast vind ze het interessant om mensen te portretteren, kinderen, families en ze maakt zakelijke portretten.